<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>তুলট | অর্পিতা ঐশ্বর্য | Activity</title>
	<link>https://toulot.com/n_members/orpita-oyshorjo/activity/</link>
	<atom:link href="https://toulot.com/n_members/orpita-oyshorjo/activity/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<description>Activity feed for অর্পিতা ঐশ্বর্য.</description>
	<lastBuildDate>Wed, 29 Jul 2026 14:13:56 +0600</lastBuildDate>
	<generator>https://buddypress.org/?v=</generator>
	<language>en-US</language>
	<ttl>30</ttl>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>2</sy:updateFrequency>
	
						<item>
				<guid isPermaLink="false">3437067a899c831d0fa3ef6517c6b04b</guid>
				<title>কবিতা : আমার এমন একটা মানুষ হোক 

লেখক: অর্পিতা ঐশ্বর্য 

রাতের  আকাশে আমার নামে একটা চাঁদ উঠুক,
মাঝে মাঝে তুলোর মতো মেঘ ভাসুক।
নদীর তীরে একটা অচেনা কবি আমাকে নিয়ে কবিতা লিখুক 
নদীর জলে পদ্ম মৃদু হাসি ফুটুক
হাজারো চেনার ভিড়ে অচেনা হয়ে কেউ  আমায় খুজুক 
কারনে অকারনে কেউ  আমার বিষণ্ণতার ভাষা বুঝুক।
নীল আকাশের সুখ পাখি হয়ে কেউ  আমাকে একটু ডাকুক।
কল্পনায় কেউ আমাকে নিয়ে হাজার যুগ দিবে পারি 
আমিও তখন সব মায়াকে করবো আড়ি  
সময় অসময় নানান বাহানায় কেউ  আমায় ডাকুক 
আমার অহেতুক ভাবনা দেখে সেও একটু হাসুক
সে আমার কবি হোক
যে তার কবিতার শেষ লাইনে আমায় রাখুক
হিমুর মতো হলুদ পাঞ্জাবি পরে আমার সামনে আসুক 
মাঝে মাঝে হলুদ খামে আমাকে নিয়ে হাজার খানেক  চিঠি লিখুক
ধূসর আলো আঁধারে মিশানো সন্ধ্যায় আমার পানে বসে সূর্যাস্ত দেখুক
ক্লান্ত শরীরে আমার কাঁধে মাথা রেখে কেউ ঘুমিয়ে পরুক
চাঁদের আলো দেখতে দেখতে আমার সাথে মনের সব কথা বলুক ।
অচেনা পথের পথিক হয়ে  আমার পাশে দাড়িয়ে হাতটা শক্ত করে ধরে রাখুক  
ব্যাস্ত রাস্তায় কেউ আমাকে হাত ধরে পার করিয়ে দিক 
শরৎতের কাশফুল ভরা নদীর তীরে কেউ  আমার সাথে একটু হাটুক।
মাঝে মাঝে আমাকেও কাশফুলের সাথে তুলনা করুক
আমার অনুপস্থিতে মনে মনে কেউ  একটু শোক প্রকাশ  করুক।
বিষণ্ণ বাউন্ডুলে বাতাসের মতো আমার চুল গুলো কেউ উড়িয়ে দিক 
নীল রঙের নির্জনতায় আমায় নিয়ে কেউ  ভাবুক
আমি হারিয়ে গেলে কেউ আমাকে পাগলের মতো খুঁজুক 
আমার ভুল গুলো ভুলে গিয়ে ভালোবাসা গুলো মনে রাখুক।
শত ভুলেও কেউ  আমায় ভালোবাসুক।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/222751/</link>
				<pubDate>Mon, 11 Nov 2024 07:53:39 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা : আমার এমন একটা মানুষ হোক </p>
<p>লেখক: অর্পিতা ঐশ্বর্য </p>
<p>রাতের  আকাশে আমার নামে একটা চাঁদ উঠুক,<br />
মাঝে মাঝে তুলোর মতো মেঘ ভাসুক।<br />
নদীর তীরে একটা অচেনা কবি আমাকে নিয়ে কবিতা লিখুক<br />
নদীর জলে পদ্ম মৃদু হাসি ফুটুক<br />
হাজারো চেনার ভিড়ে অচেনা হয়ে কেউ  আমায় খুজুক<br />
কারনে অকারনে কেউ  আমার বিষণ্ণতার ভাষা বুঝুক।<br />
নীল আকাশের সুখ পাখি হয়ে কেউ  আমাকে&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-222751"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/222751/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>0</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">cbde499a3f60b3adb5b342b776919bf6</guid>
				<title>অর্পিতা ঐশ্বর্য changed their profile picture</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/203700/</link>
				<pubDate>Sat, 05 Aug 2023 17:07:22 +0600</pubDate>

				
									<slash:comments>0</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">1ec9289a2ccf2fe744b2661897ea0106</guid>
				<title></title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/203699/</link>
				<pubDate>Sat, 05 Aug 2023 17:04:38 +0600</pubDate>

				
									<slash:comments>0</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">4781e550ea8e54894b3c607da5337e2f</guid>
				<title>কবিতা: প্রিয় ডিসেম্বর 
কবি: অর্পিতা ঐশ্বর্য

প্রিয় ডিসেম্বর, 
চলে যাওয়ার আগে আমায় কিছু প্রাপ্তি দিয়ে যাও 
প্রিয় ডিসেম্বর, 
তুমি আমার সমস্ত দুঃখ কষ্ট ভুলিয়ে শান্তির পথে নিয়ে যাও ।
বিমর্ষ ভাবাপন্ন পৃথিবীতে যদি আমি হঠাৎ হারিয়ে যাই
সুন্দরের মতন তোমার অদ্ভুত  ছেড়ে আমি যদি 
কোথাও চলে যাই  
সন্ধ্যা নামার আগে যদি আমায় খুঁজে না পাও  
তবুও পৃথিবীর গাঢ়তর নিয়মের মতন আমার কিছু 
গল্প আর কবিতা রেখে যাও ।
প্রিয় ডিসেম্বর,  
তুমি কি আমার কান্নার শব্দ শুনতে পাও 
নাকি সমুদ্রের অতল গহ্বরে আমাকে খুঁজে নাহি পাও ।
প্রিয় ডিসেম্বর ,
ফেলে রেখে চলে যাওয়া পথে বিস্মৃতির ধুলো দ্যাখি।
যেখানে পড়ে থাকে বুকবইয়ের পাতায় এগারোটা মাসের স্মৃতি ।
ব্যথাতুর হৃদয়ে পোষ্টম্যানহীন পোষ্টমর্টেমে এখনও
দাঁড়িয়ে মৌচাক মোড়,
রিকশায় যেতে যেতে জীবনের  সমস্যা সমাধান করছি।
এই যে শ্বাস, আসছে আর যাচ্ছে প্রিয় ডিসেম্বর 
তবু যেন বাঁচিয়ে রেখেছে একটি প্রাণ!
কিন্তু এই শ্বাসে যে কষ্ট বেশি!
মানুষ বুঝে না, কেন বুঝে না?
প্রকৃতিকে হত্যা করে করছে নিয়মিত
কেন করছে? তাও কি জানেনা!
শুদ্ধস্বর নেই, শুদ্ধতার শ্বাস নেই
এখানে বাতাস বিষাক্ত আর
এরচে বিষাক্ত হচ্ছে মানুষ!
তাই প্রিয় ডিসেম্বর, 
হয় মৃত্যু দাও নয়তো প্রাপ্তি  
হয় মুক্তি দাও নয়তো শান্তি ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/186133/</link>
				<pubDate>Sun, 25 Dec 2022 17:42:40 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: প্রিয় ডিসেম্বর<br />
কবি: অর্পিতা ঐশ্বর্য</p>
<p>প্রিয় ডিসেম্বর,<br />
চলে যাওয়ার আগে আমায় কিছু প্রাপ্তি দিয়ে যাও<br />
প্রিয় ডিসেম্বর,<br />
তুমি আমার সমস্ত দুঃখ কষ্ট ভুলিয়ে শান্তির পথে নিয়ে যাও ।<br />
বিমর্ষ ভাবাপন্ন পৃথিবীতে যদি আমি হঠাৎ হারিয়ে যাই<br />
সুন্দরের মতন তোমার অদ্ভুত  ছেড়ে আমি যদি<br />
কোথাও চলে যাই  <br />
সন্ধ্যা নামার আগে যদি আমায় খুঁজে না পাও <br />
তবুও পৃথ&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-186133"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/186133/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>3</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">6615f28eb566167e4ff33391bb792464</guid>
				<title></title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/186132/</link>
				<pubDate>Sun, 25 Dec 2022 17:38:07 +0600</pubDate>

				
									<slash:comments>1</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">519769fa3789b06777d8be7dd22c7cf3</guid>
				<title>কবিতা: কালো মেয়ে
        অর্পিতা ঐশ্বর্য
বহুদিন হয়ে গেলো আয়নায় নিজের চেহারাটা ঠিকঠাক মতো দেখা হয়নি ,
চুল গুলো উষ্কখুষ্ক,  বাতাসে যেন উড়ছে 
ঠোঁটে লিপস্টিক  টাও অনেক দিন  দেওয়া হয়নি , 
বহুকাল কপালে নীল টিপ পরা হয়নি,
টিপ টাও পরে আছে অবহেলায় 
দুচোখে আজ আর কাজলের রং নেই;
সেটাও আজ মিশে গেছে চোখের জলে ।
একটা সময় সাঁজতাম যখন নিজের মত
সবাই তখন বলতো কালো মেয়েকে কি আর এসব সাজে মানায়?
কত রাত কেঁদেছি , কেউ দেখেনি চোখের জল ।

চারদিকে  সাজসজ্জা, উৎসব,আনন্দে মেতে আছে
মন বলছে মেতে উঠি আমিও আজ সবার সাথে
সেদিন সেঁজেছিলাম আমিও 
লাল আলতা , নীল টিপ , নীল শাড়ি আর লাল লিপস্টিক 
ঘর থেকে বেরিয়ে আসতেই শুনতে পেলাম 
কালো মেয়েদের কি আর এসব মানায় ।
সেদিন থেকে  আর সাঁজিনি 
সবার ভীড়ে নিজেকে মানিয়ে নেওয়া একদম শিখিনি;
তাই যতটা পারি নিজেকে আড়ালে রাখি ,
এ নিয়েও সবার কাছে আমি অনেক কথা শুনি
প্রতিবাদ করতে পারিনি কারন আমি যে কালো মেয়ে ।
আমার জন্য শুনতে হয় মাকে অনেক কথা 
আমার জন্য আমার মাও পাচ্ছে অনেক ব্যথা ।
এসব দেখলে আমার খুব কষ্ট হয় 
কালো মেয়েদের নাকি সব কিছু সয়ে নিতে হয়
খুব কেঁদেছিলাম দরজা বন্ধ করে
ভেবেছিলাম যাবো এবার মরে 
কিন্তু সেই সাহস বিধাতা বোধহয় কালো মেয়েদের দেয়নি।
নিরুপায় আমি,নিরুপায় বোধহয় পৃথিবীর সব কালো মেয়েই ।
রাতের ঘুটঘুটে অন্ধকারে আকাশের দিকে তাকালাম
বিধাতা আমাদের মাঝে কোনো হাসিখুশি দেয়নি
দেয়নি কোনো ক্ষমতা,
কালো মেয়েদের সব অধিকার তিনি তার কাছেই রেখে দিলেন,
আর কালো মেয়েদের দিলেন একটা দীর্ঘশ্বাস ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/87532/</link>
				<pubDate>Sat, 08 Jan 2022 05:25:10 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: কালো মেয়ে<br />
        অর্পিতা ঐশ্বর্য<br />
বহুদিন হয়ে গেলো আয়নায় নিজের চেহারাটা ঠিকঠাক মতো দেখা হয়নি ,<br />
চুল গুলো উষ্কখুষ্ক,  বাতাসে যেন উড়ছে<br />
ঠোঁটে লিপস্টিক  টাও অনেক দিন  দেওয়া হয়নি ,<br />
বহুকাল কপালে নীল টিপ পরা হয়নি,<br />
টিপ টাও পরে আছে অবহেলায়<br />
দুচোখে আজ আর কাজলের রং নেই;<br />
সেটাও আজ মিশে গেছে চোখের জলে ।<br />
একটা সময় সাঁজতাম যখন নিজের মত<br />
সবাই&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-87532"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/87532/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>8</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">022e474987fa958367761287c671f1e9</guid>
				<title>কবিতা: আমি ভাঙ্গতে চাই 
কবি : Orpita oyshorjo 


&#x200d;&#x200d;&#x200d;আমি ভাঙ্গতে চাই 
যতটা ভাঙ্গলে কষ্টকে আপন করে নেওয়া যায় 
আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই 
যতটা ভাঙ্গলে বিরহ আমাকে আর ছুঁতে পারবে না আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই
যতটা ভাঙ্গলে মনের গহীনে আর ভালোবাসার ছিটেফোঁটাও থাকবে না 
আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই 
যতটা ভাঙ্গলে দুঃখ যাতনা আর সইবে না আমি ততটাই ভাঙ্গতে চাই 
যতটা ভাঙ্গলে  বুকের ভেতর উথালপাথাল ঢেউ অনুভব করবে না 
আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই  
আমি ভাঙ্গতে চাই 
ভাঙ্গা গড়ার খেলাকে ভাঙ্গতে চাই 
আমি ভাঙ্গতে চাই 
আমার কাল্পনিক দেয়াল টাকে ভাঙ্গতে চাই 
ডানা ঝাপটে মেলে ধরে আমার এই উন্মুক্ত মনে,
উড়া শেষে ক্লান্ত হয়ে  অশ্রু হয়ে ঝরে যে আমার  যুগল নয়নে ।
একদিন তো প্রকাশ হতেই হবে কষ্ট গুলো  কারো না কারো সামনে।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/86022/</link>
				<pubDate>Mon, 03 Jan 2022 16:38:43 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: আমি ভাঙ্গতে চাই<br />
কবি : Orpita oyshorjo </p>
<p>&#x200d;&#x200d;&#x200d;আমি ভাঙ্গতে চাই<br />
যতটা ভাঙ্গলে কষ্টকে আপন করে নেওয়া যায়<br />
আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই<br />
যতটা ভাঙ্গলে বিরহ আমাকে আর ছুঁতে পারবে না আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই<br />
যতটা ভাঙ্গলে মনের গহীনে আর ভালোবাসার ছিটেফোঁটাও থাকবে না<br />
আমি ঠিক ততটাই ভাঙ্গতে চাই<br />
যতটা ভাঙ্গলে দুঃখ যাতনা আর সইবে না আমি ততটাই ভাঙ্গ&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-86022"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/86022/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>5</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">df87b90fe8250799ca13a578b2b68cbb</guid>
				<title>কবিতা: কবির ভাবনা  
কবি: Orpita Oyshorjo 


&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;শীতের মাঝে এক পশলা বৃষ্টি 
কবির কবিতার জন্য কিছু ছন্দ করছে সৃষ্টি 
কাঁপা কাঁপা কন্ঠে কবি  বসে  ভাবছে 
গরিব মানুষেরা আজ কে কি করছে 
তাদের ঘরে কি আজ হয়েছে রান্না 
নাকি খাবারের আশায় কারো কাছে ধরেছে  ধর্না
শীত যে এসেছে  দেশে রূপের রাণী হয়ে 
আজ ভোর বিহানে
সুখের ক্ষণে সবার মনে  হিম পবনে 
তাই তো কবির মনে আজ অনেক ভাবনা 
বসে বসে কবি তাই করছে কল্পনা
শীতের দিনে সবার সাথে  এসেছিল  যে ছেলেটি উদোম গায়ে 
দাঁড়িয়ে ছিলো পথের বাঁকে
সে ছেলে কি পেয়েছে  জামা এসে  সবার দ্বারে
রহিমার মা আজ দিশে হারা হয়ে গিয়েছিল পবনদের বাসায় কিছু খাবারের আশায় 
মস্ত বড়লোক পবনরা তবু দেয়নি একমুঠো  খাবার তারা 
তাই তো খাবারের আশায়  রহিমার মা আজ কান্নায়  বুক ভাসায় 
হঠাৎ কবির চোখে এলো জল করছে চোখ ছলছল
আবার কবি ভাবে বসে জানালার পাশে 
মাঠে মাঠে  কৃষকেরা ধান কেটে পায় খুজে সুখ পিঠাপুলি খাবে তাই আজ তাদের  উজ্জল মুখ
রাখালেরা বাঁশি নিয়ে সুর তুলে গায়
চারদিকে মাঠগুলো ধানে ছেয়ে যায় 
চারদিকে শুধু শীত আর শীত 
তাই তো গ্রামের নারীরা ধরেছে গীত 
ঢেঁকি ছাঁটা ধান , ঘরে  মেয়েরা ধরেছে গান
তাই তো কবির  ছন্দে কুয়াশা মাখে,,
শিশির ভেজা ঘাসে  , কবির  ছন্দ বদ্ধ ঘরে
এ যেন শীতের পৌষ মাসে ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/84180/</link>
				<pubDate>Thu, 30 Dec 2021 06:33:49 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: কবির ভাবনা <br />
কবি: Orpita Oyshorjo </p>
<p>&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;&#x200d;শীতের মাঝে এক পশলা বৃষ্টি<br />
কবির কবিতার জন্য কিছু ছন্দ করছে সৃষ্টি<br />
কাঁপা কাঁপা কন্ঠে কবি  বসে  ভাবছে<br />
গরিব মানুষেরা আজ কে কি করছে<br />
তাদের ঘরে কি আজ হয়েছে রান্না<br />
নাকি খাবারের আশায় কারো কাছে ধরেছে  ধর্না<br />
শীত যে এসেছে  দেশে রূপের রাণী হয়ে<br />
আজ ভোর বিহানে<br />
সুখের ক্ষণে সবার মনে &hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-84180"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/84180/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>5</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">9848e306bc79c96b6c8096b718df63f4</guid>
				<title>কবিতা: মায়াবিনী 
কবি: Orpita oyshorjo 
ছায়ার মতো মেঘ জড়ো হয় আকাশে
প্রিয় রং গুলো  হয়ে যায় ফ্যাকাশে
অামি মায়াময়ী নই,
একথা অামি বহু অাগেই জেনে গেছি
তার পরো মায়া যায় না কিছুতে সরানো
হয় না দু&#039; হাতে জড়ানো
অামি জানি অামি মায়া ছড়ানোর মতো কেউ নই
কোনো  মায়া আমাকে কখনো  স্পর্শ করেনি,
জীবন যেখানে মানায়, সপ্ত আকাশে  নতুন এক স্বপ্ন ডানায়
সুখ নেই; সুখ নেই পৃথিবীর কোনো মায়ায় 
নোনা জল চোঁখে মাখা ভুলে ভরা  বেঁচে থাকা
তুমি নয়তো অামি একদিন সত্যি চলে যাবো
এই পৃথিবীর মায়া ত্যাগ করে
হয়তো পৃথিবী তখনও এমন রঙিন মায়াময়  থাকবে,
তবে এটুকু সত্য কোনো বেদনা থাকবে না
থাকবে শুধুই অার্তনাদ আর থাকবে মিথ্যে মায়ার বসবাস ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/83889/</link>
				<pubDate>Wed, 29 Dec 2021 08:12:13 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: মায়াবিনী<br />
কবি: Orpita oyshorjo<br />
ছায়ার মতো মেঘ জড়ো হয় আকাশে<br />
প্রিয় রং গুলো  হয়ে যায় ফ্যাকাশে<br />
অামি মায়াময়ী নই,<br />
একথা অামি বহু অাগেই জেনে গেছি<br />
তার পরো মায়া যায় না কিছুতে সরানো<br />
হয় না দু&#8217; হাতে জড়ানো<br />
অামি জানি অামি মায়া ছড়ানোর মতো কেউ নই<br />
কোনো  মায়া আমাকে কখনো  স্পর্শ করেনি,<br />
জীবন যেখানে মানায়, সপ্ত আকাশে  নতুন এক স্বপ্ন ডানায়&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-83889"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/83889/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>3</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">7f097fc2dcb4cdca6e79e95bf35617de</guid>
				<title>কবিতা: মায়াবিনী 
কবি: Orpita oyshorjo 


ছায়ার মতো মেঘ জড়ো হয় আকাশে
প্রিয় রং গুলো  হয়ে যায় ফ্যাকাশে
আমি  মায়াময়ী নই,
একথা আমি  বহু আগেই  জেনে গেছি
তার পরো মায়া যায় না কিছুতে সরানো
হয় না দু&#039; হাতে জড়ানো আমি জানি আমি মায়া ছড়ানোর মতো কেউ নই
কোনো  মায়া আমাকে কখনো  স্পর্শ করেনি,
জীবন যেখানে মানায়, সপ্ত আকাশে  নতুন এক স্বপ্ন ডানায়
সুখ নেই; সুখ নেই পৃথিবীর কোনো মায়ায় 
নোনা জল চোঁখে মাখা ভুলে ভরা  বেঁচে থাকা
তুমি নয়তো অামি একদিন সত্যি চলে যাবো
এই পৃথিবীর মায়া ত্যাগ করে
হয়তো পৃথিবী তখনও এমন রঙিন মায়াময়  থাকবে,
তবে এটুকু সত্য কোনো বেদনা থাকবে না
থাকবে শুধুই অার্তনাদ আর থাকবে মিথ্যে মায়ার বসবাস ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/83333/</link>
				<pubDate>Mon, 27 Dec 2021 15:51:12 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: মায়াবিনী<br />
কবি: Orpita oyshorjo </p>
<p>ছায়ার মতো মেঘ জড়ো হয় আকাশে<br />
প্রিয় রং গুলো  হয়ে যায় ফ্যাকাশে<br />
আমি  মায়াময়ী নই,<br />
একথা আমি  বহু আগেই  জেনে গেছি<br />
তার পরো মায়া যায় না কিছুতে সরানো<br />
হয় না দু&#8217; হাতে জড়ানো আমি জানি আমি মায়া ছড়ানোর মতো কেউ নই<br />
কোনো  মায়া আমাকে কখনো  স্পর্শ করেনি,<br />
জীবন যেখানে মানায়, সপ্ত আকাশে  নতুন এক স্বপ্ন ডা&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-83333"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/83333/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>2</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">1e886f4a49b1321ee3a6d9161546c482</guid>
				<title>কবিতা: বাস্তবতার করাঘাত
কবি : Orpita oyshorjo 




&#x200d;ভেঙে যাওয়া মন নিয়ে চলতে চলতে
একটা সময় মানুষ  স্থির হয়ে যায় 
প্রিয় আপন মানুষকে  নিয়ে
আবার একা হেটে বিরান পথে 
মানুষ গুলো  সয়ে যায় ঠিক একটা সময়ে।
সময়ের যেনো বড্ড অভাব
অভ্যাসটা যেনো আসল স্বভাব।
তার পরো   সবাই  স্বপ্ন দেখে!
নিত্য নতুন হাজার স্বপ্নে বুক বাঁধে।
স্বপ্ন ধূলিসাৎ হয়ে যায় অনায়াসে 
সবটাই যেন ব্যস্ততার সর্বনাশে 
মনের ভিতরে কেমন যেন আঘাতের পর আঘাত 
এ যেন বাস্তবতার করাঘাত
তাই তো কেনো জানি নতুন আঘাতে আর ব্যথা হয় না
কিছু আঘাত কখনো ভোলা যায় না 
একটা সময় সমস্ত কিছু ঝাপসা হয়, 
আসলে চোখে মুখে ক্লান্তির ছাপ  জেগে রয়।
হোঁচট খেয়ে পড়ে গিয়ে উঠে দাঁড়ানো মানুষ জানে
হোঁচট খাওয়ার  জ্বালা কেমন 
হৃদয় ভাঙ্গা মানুষটাই জানে
অবহেলার তীব্রতা  কতটুকু পোড়ায় তখন।
আপন মানুষটা চোখে আঙুল দিয়ে দেখিয়ে দেয় 
বুঝিয়ে দেয়  দায়টুকুন।
বিশ্বাস ভাঙে!ভাঙে মন
আঘাত পায়!হৃদয় ক্ষতবিক্ষত হয়
একটা সময় মানুষ স্থির হয়ে যায় 
বিশ্বাসে আঘাত আসলে নিরব হয়ে যায় 
তারপর বাস্তবতার সাথেই চলতে শুরু করে
একটা সময় পর প্রিয় মানুষগুলো  অবহেলা ছুঁড়ে দেয়,
এক অদ্ভুত নিরবতা এঁকে দেয় জীবন পাতায়।
  বাস্তবতা যখন  সামনে এসে দাঁড়ায়,
কাছের মানুষ অনেক  কিছুই হারায়
একটা সময় পর জীবন নিরব হতে শেখায় ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/82317/</link>
				<pubDate>Sat, 25 Dec 2021 08:09:35 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: বাস্তবতার করাঘাত<br />
কবি : Orpita oyshorjo </p>
<p>&#x200d;ভেঙে যাওয়া মন নিয়ে চলতে চলতে<br />
একটা সময় মানুষ  স্থির হয়ে যায়<br />
প্রিয় আপন মানুষকে  নিয়ে<br />
আবার একা হেটে বিরান পথে <br />
মানুষ গুলো  সয়ে যায় ঠিক একটা সময়ে।<br />
সময়ের যেনো বড্ড অভাব<br />
অভ্যাসটা যেনো আসল স্বভাব।<br />
তার পরো   সবাই  স্বপ্ন দেখে!<br />
নিত্য নতুন হাজার স্বপ্নে বুক বাঁধে।<br />
স্বপ্ন ধূলিসাৎ হয়ে যায়&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-82317"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/82317/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>3</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">d5172603d6bb643d1ae9f9befbdad33f</guid>
				<title>কবি : অর্পিতা ঐশ্বর্য
 কবিতা: নতুন অভিধান  

এই যে তোমরা যে বলো না যে  সময় চলে যাচ্ছে
আর ফিরবে না আসলেই যে সময় চলে যায় একবার সে সময় আর ফিরে আসে না  , যে আসে সে মূলতঃ দুঃখ 
যা বার বার ফিরে আসে কিন্তু সময় আর ফিরে আসে না 
কেমন যেন ধূসর করে দিয়ে যাচ্ছে দুঃখ।
মুছে দিচ্ছে সমস্ত সুখ 
ভালো থাকাটাও হারিয়ে যাচ্ছে খুব তারাতারি 
কেমন যেন  দহন দিনের বিরহের  গান এর মতো ,  
সময় কি আদো জানে লিখতে তোমার জীবন পাঠের নতুন অভিধানের গল্প । 
এই যে আজ  তুমি কাঁদছ ভীষণ,ভাবছো কেমন করে হলো এমন 
কে বলেছে বাঁধতে বুকে  স্মৃতির মিনার ?
এই যে তোমার চোখের কিনারে আজ জলে  থৈ থৈ ,  তার মূল্য  কতটা সেকি তোমার আজো যানা ? 
এই যে তুমি পথ হাঁটছ, হাঁটতে হাঁটতে হোঁচট খাচ্ছ
সে খবর কি আজো রাখো ? 
 চলতে  গিয়ে পথের ধুলোয় লুটিয়ে পরছো  
বসে বসে আজ ভাবছ  কোথাও কি কেউ ছিলো । 
বুকের ভেতর জ্বলছে যে  আলোর মতন,
সেই দুঃখ কি কারো কাছে কখনো প্রকাশ করো ?
ওই যে আসছে ঝড়, অন্ধকারের ভেতর
 বাড়িয়ে দিচ্ছে হাত  অতীত অতঃপর।  
ভেঙে দিচ্ছে বাঁধ, ধ্বসিয়ে দিচ্ছে পায়ের তলার মাটি, 
তবুও আজ   শুধুই নিজেকে সঙ্গী করে চলতে  হবে  এটাই শুধু জানি ।
সময় জানে, মিটিয়ে দিতে দেনা।
ভাবনা কিসের যারা তোমায় শোনায় কথা তারা তো তোমার অনেক চেনা । 
যাকে আজ বন্ধু ভেবে বলছো সব মনের কথা 
আয়না মেলে দেখো চোখের সামনে কে কতটুক তোমার  চেনা!
কে কতটুক সত্যি ছিল, কার কতটুক ভান-
এই হিসেবের সব মিটিয়ে দিবে সময়ের অভিধান 
আজ না হয় চুপচাপ থাকো কাল না হয় লিখবে তোমার নতুন দিনের গান,
লিখবে তোমার জীবন পাঠের নতুন অভিধান।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/81925/</link>
				<pubDate>Fri, 24 Dec 2021 08:43:26 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবি : অর্পিতা ঐশ্বর্য<br />
 কবিতা: নতুন অভিধান  </p>
<p>এই যে তোমরা যে বলো না যে  সময় চলে যাচ্ছে<br />
আর ফিরবে না আসলেই যে সময় চলে যায় একবার সে সময় আর ফিরে আসে না  , যে আসে সে মূলতঃ দুঃখ<br />
যা বার বার ফিরে আসে কিন্তু সময় আর ফিরে আসে না<br />
কেমন যেন ধূসর করে দিয়ে যাচ্ছে দুঃখ।<br />
মুছে দিচ্ছে সমস্ত সুখ<br />
ভালো থাকাটাও হারিয়ে যাচ্ছে খুব তারাতারি<br />
কেমন যেন  দহন দিনের ব&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-81925"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/81925/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>3</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">bdb952e96c82333800d2436572b550a1</guid>
				<title>লেখক: অর্পিতা ঐশ্বর্য

কবিতা : আমার  মাঝে আমি 

আমিটা কেমন সেটা কেউ জানে না 
সবাই আমাকে যেমন দেখে আমি ঠিক তেমন না 
আমি খুব কম মানুষের সাথে কথা বলি 
আমি খুব ভেবে চিন্তে পথ চলি 
আমি এমন ভাবে মাটিতে পা রাখি  
যাতে আমি কাউকে কষ্ট না দিয়ে ফেলি 
আমার তো কাউকে কষ্ট দেবার কথা নয়
তবুও আমার কথায় সবাই কষ্ট পায় 
 মনের গভীরে অনেক  বিষন্নতায় ভরা 
বিষণ্ণতা যেন কোন আকাশ থেকে খসে পড়া একটা তারা  
বাতাসে ইতস্তত করছে , আজ মন  যেন ভাবছে ভেসে ভেসে কোথায় আমি টাকে নিয়ে  যাবে?
 নাকি কেউ হাত পেতে খপ করে ধরে নেবে?
ভয়ে ভয়ে সারাক্ষণ ইতস্তত হয়ে থাকি 
মাঝে মাঝে ভাবি হতাম যদি পাখি  ,, 
ভুলেও যদি কারো সাথে মনের সব কথা বলে ফেলি 
হঠাৎ করেই সে ভুল বুঝে আমার সাথে করে আড়ি 
 তারপর আলতো করে হাতের তালুতে রেখে ফুঁ দিতে উড়িয়ে দেয় অজানা কোনো দেশে 
কিংবা রেখে দেয় হয়ত কোনো  বইয়ের পাতার ভাঁজে
কেউ আমাকে আগলে রাখে না 
পরক্ষণেই ভাবি এসব আমার  শুধুই কল্পনা 
বাস্তবে তা কখনো সম্ভব না 
আমার শুধু আমিই আছি মন খারাপের দিনে 
আমার কথা মন দিয়ে কয়জনেই বা শুনে 
যত্ন করে কেউ রাখে না আমাকে প্রেমময় কোন চিঠির মতন ! 
আমি কারোরই হতে পারলাম না মনের মতন 
তাই তো আমি খুব কম মানুষের সাথে কথা বলি
 কথা বলার সময় বেড়ালের মত নিঃশব্দে মন খারাপেরা বেঁধে  আসে সারি ।
বুঝতে আমি দেই না কোনো কিছু কাউকে 
সবার থেকে হারিয়ে যাই আমি নিঃশব্দে 
সবসময় আমি মুখ লুকিয়ে রাখি
আমার কান্না শুধু রাতের অন্ধকার সাক্ষী
মেকি অনুভূতি আর কৃত্রিম হাসির ভিড়ে আমি আজ  বড্ড  অসহায়
তার পরো আমি মাঝে মাঝে নিজের কাছেই হয়ে যাই নিরুপায় 
তাই আজ  আমি আমার আমি টাকে বলি, &#039;আছ?&#039;
সে বলে, &#039;হুম আছি তো ।&#039; 
আমি তখন বহুদিন ধরে গুটিয়ে রাখা আমার  হাতখানা বাড়িয়ে দিয়ে  বলি, &#039;তুমি কি আমার বিষণ্ণতার  বন্ধু হবে? 
তুমি কি আমার মন ভালো করার কারণ হবে ?
ঠিক তখনি আমার ভেতরের  আমি টা কথা বলে ওঠে আমি আছি আমিই থাকবো ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/80470/</link>
				<pubDate>Wed, 22 Dec 2021 13:23:58 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>লেখক: অর্পিতা ঐশ্বর্য</p>
<p>কবিতা : আমার  মাঝে আমি </p>
<p>আমিটা কেমন সেটা কেউ জানে না<br />
সবাই আমাকে যেমন দেখে আমি ঠিক তেমন না<br />
আমি খুব কম মানুষের সাথে কথা বলি<br />
আমি খুব ভেবে চিন্তে পথ চলি<br />
আমি এমন ভাবে মাটিতে পা রাখি<br />
যাতে আমি কাউকে কষ্ট না দিয়ে ফেলি<br />
আমার তো কাউকে কষ্ট দেবার কথা নয়<br />
তবুও আমার কথায় সবাই কষ্ট পায়<br />
 মনের গভীরে অনেক  বিষন্নত&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-80470"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/80470/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>4</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">a55c4cac8e95d1aa844cebf13ea4fb4e</guid>
				<title>কবিতা: কাল্পনিক  হিমু
লেখা: Orpita Oyshorjo

আচ্ছা আপনি কি হিমু হবেন , হিমুতে আপনাকে বেশ মানাবে ° 
ভেবেছিলাম আপনি হয়তো হিমু হবেন 
যাকে নিয়ে চৌ রাস্তার মোড় ধরে হাঁটব ভেবেছিলাম।
আচ্ছা আপনার কী কটকটে হলুদ রঙের পাঞ্জাবি আছে
সেটা পড়ে না হয় একটা দিন হিমু সাজবেন
আমিও না হয় তখন একটা নীল শাড়ি পরম যত্নে গায়ে জড়াব
না হয় রুপার মত বারান্দায় দাঁড়িয়ে অপেক্ষাতে থাকবো 
না হলো আমাদের দেখা , তবু আমরা যেন কত চেনা 
আচ্ছা আপনি কি একগুচ্ছ নীলপদ্ম নিয়ে হিমু সেজে রাস্তায় দাড়িয়ে থাকবেন , 
নাকি মাঝে মধ্যে আমাকেও দুই একটা চিঠি লিখবেন 
আমিও না হয় চিঠির অপেক্ষাতে থাকবো 
আপনি কি আমায় এক শ্রাবণ সকাল দিবেন
আমিও না হয় তখন প্রতিটি গোধূলি আপনার নামে উইল করে দিব
আচ্ছা আপনি কি একটা দিন আমার খোঁপায় সুবাসে ভরপুর হলুদগোলাপ গুঁজে দিবেন
হলুদগোলাপ আমার বেশ পছন্দের 
তখন আমিও না হয় প্রতিবার গোলাপের সুবাস অনুভব করবো।
জানি এটা সত্যি হবেনা হয়তো রবে কল্পনায় 
তখন এক অন্য রুপার আবির্ভাব হবে আপনার জিবনে 
হয়তো সেদিন এই আমি টাই আর থাকবো না ।</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/78613/</link>
				<pubDate>Tue, 21 Dec 2021 05:11:50 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>কবিতা: কাল্পনিক  হিমু<br />
লেখা: Orpita Oyshorjo</p>
<p>আচ্ছা আপনি কি হিমু হবেন , হিমুতে আপনাকে বেশ মানাবে ° <br />
ভেবেছিলাম আপনি হয়তো হিমু হবেন <br />
যাকে নিয়ে চৌ রাস্তার মোড় ধরে হাঁটব ভেবেছিলাম।<br />
আচ্ছা আপনার কী কটকটে হলুদ রঙের পাঞ্জাবি আছে<br />
সেটা পড়ে না হয় একটা দিন হিমু সাজবেন<br />
আমিও না হয় তখন একটা নীল শাড়ি পরম যত্নে গায়ে জড়াব<br />
না হয় রুপার মত বারান্দায় দাঁ&hellip;<span class="activity-read-more" id="activity-read-more-78613"><a target="_blank" href="https://toulot.com/n_astream/p/78613/" rel="nofollow ugc">Read More</a></span></p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>3</slash:comments>
				
							</item>
					<item>
				<guid isPermaLink="false">ba1cb8d5d46a6fd6b54ed93f817e97c4</guid>
				<title>I am new members 
And I am writer 
Please welcome me</title>
				<link>https://toulot.com/n_astream/p/78612/</link>
				<pubDate>Tue, 21 Dec 2021 05:10:55 +0600</pubDate>

									<content:encoded><![CDATA[<div class="activity-inner"><p>I am new members<br />
And I am writer<br />
Please welcome me </p>
</div>]]></content:encoded>
				
									<slash:comments>4</slash:comments>
				
							</item>
		
	</channel>
</rss>